من هم شبی به خاطره تبدیل میشوم
خط میخورم زهستی و تعطیل میشوم
من هم شبی به خواب زمین میروم فرو
بر دوش خاک حامله تحمیل میشوم
من هم شبی قسم به خدا مثل قصهها
با فصل تلخ خاتمه تکمیل میشوم
قابیل مرگ، نعش مرا میکِشَد به دوش
کم کم شبیه قصه هابیل میشوم
حک میکند غروب مرا شاعری به سنگ
از اشک و آه و خاطره تشکیل میشوم
یک شب شبیه شاپرکی میپرم ز خاک
در آسمان به آیینه تبدیل میشوم
ای از عشق پاک من همیشه مست*
من تورا آسان نیاوردم به دست*
*دربه دست آوردنت*
*بردباری ها شده*
*بی قراری ها شده*
*شب زنده داری ها شده*
*دربه دست آوردنت*
*پای داری ها شده*
*با ضلم وجور روزگار سازگاری ها شده*
*ای از عشق پاک من همیشه مست*
*من تورا آسان نیاوردم به دست*
نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
فقط بسیار مشتاقم
که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی
دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را ...
شریعتی ...
***تنهایی*** تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفایی نیست *
تنهایی رادوست دارم زیرا عشق دروغی نیست*
تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کرده ام*
تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست*
تنهایی را دوست دارم زیرا در کلبه تنهاییم در انتظار خواهم گریست *
و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد *
یکی انگار میون ما داره آتیش میسوزونه
یکی انگار میخواد ما را به خاک تیره بنشونه
یه دست غیب نامحرم زده بر سینه زخم غم
به سوز سینه میگریم به حال خود در این خونه
غم درد دل ما را کسی انگار نمیدونه
در این بازار بی مهری متاع عشق ارزونه
چه دلگیرم چه دلگیر از شب یلدای بی پایان
اگر چه یاری از یاران کنار من نمیمونه
از این جمع گرفتاران لبم خسته دلم خونین
بنال ای دل به حال من که درد من غریبونه
به هر یاری که دل بستم چو من سر در گریبونه
به هر چشمی که رو کردم نگاه شو بر میگردونه
هر آن را که بوئیدم شبی نشکفته پرپر شد
به هر کس راز دل گفتم به من تیر ثنا گشته
غم درد دل ما را کسی انگار نمیدونه
در این بازار بی مهری متاع عشق ارزونه
هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشید.
بهر یک گل منت از صد خار میباید کشید.
من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل.
بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید.
هر که در سینه دلی داشت به دلداری داد
دل نفرین شده ماست که تنهاست هنوز
گر چه رفتی ز برم حسرت روی تو دارم
در این خانه به امید تو باز هست هنوز
روی سر دری خونه گلهای یاس بهاری
یادته ازم گرفتی گفتی واسه یادگاری
لای دفترت گذاشتی اسم رو زیرش نوشتی
گفتی تا آخر عمرت اونا رو نگه میداری
عمری یه رو سر دریمون گلای یاس میاد و میره
اما هیچ کی تو دل ما جات و هیچ وقت نمی گیره
منو کوچه چشم به راه تیم
ما همون همبازیهاتیم
هر جای دنیا که باشی
توی هر رویا باهاتیم
